Kennismaking

Ik zal mijn verhaal bij het begin beginnen.

Voor een klein jaar terug zat ik bij de huisarts in de wachtkamer. Het was druk dus moest een behoorlijke tijd wachten. Op het bord hangt een poster van hulphonden, aangezien ik groot dierenliefhebber ben trok dit mijn aandacht. Toch handig, internet op je mobiel. Zo kwam ik op een site voor diabetes hulphonden terecht. Geweldig wat die honden voor hun baasje kunnen betekenen. En nog mooier, het leek me een uitkomst voor mij!

Ik ben namelijk geboren met een te snel werkende alvleesklier. Dit bekende dat ik aan een infuus van glucose zat om mijn bloedsuikers maar enig sinds op peil te houden. Toen ik 6 weken oud was, werd daarom mijn alvleesklier voor 80% verwijderd. Dit was de eerste keer dat zo’n operatie in Nederland is uitgevoerd. Heel spannend en na flink wat complicaties zoals hartstilstanden en klaplongen kan ik nu zeggen dat alles is goed gekomen! De consequenties van deze operatie zijn wel dat ik vanaf mijn zesde jaar diabeet ben en insuline afhankelijk. Helaas zijn mijn bloedsuikers al een aantal jaren ontregeld. Ik schommel heel snel en hard van hoog naar laag. Een hele aanslag op je lichaam natuurlijk. Daarom werd ik ontzettend enthousiast na het horen over een diabetes hulphond.

Verschillende stichtingen gebeld over hoe alles in zijn werk zou gaan. Met mijn ouders en vriend verschillende gesprekken hierover gehad en mijn internist en diabetesverpleegkundige het idee voorgelegd en uitgebreid besproken. Gelukkig iedereen was net zo enthousiast als ik! Een leuke stichting gevonden: Zodad in Zeeland. Hier erg vaak en intensief mee gemaild over hoe alles in zijn werk zal gaan. En vooral: Wat voor soort hond. We kwamen uit op de optie Toller en Border Collie. En ja, toen kwam ik Trixje tegen. Gelijk Thineke gebeld en mijn verhaal uitgelegd. Geweldig hoe enthousiast erop werd gereageerd. De stichting wilde alleen bij Trixje een gedragstest afnemen maar kon niet de tijd vrijmaken om helemaal naar haar toe te rijden. Na heel veel mail verkeer met Thineke, mocht ik afgelopen woensdag 3 april 2013 Trixje ophalen om haar vervolgens te laten testen in Zeeland.

Spannend! Met een auto vol, “help ik haal een pup op pakket” bestaande uit onder andere: bench, halsband, riemen, tuigje, autogordel voor honden, bakjes water, speelgoed, handdoeken, keukenrol en vuilniszakken voor ongelukjes etc. Reden we dan naar haar toe. Onderweg kwamen wij langs het plaatsje Twist in Duitsland, hoe toepasselijk, zij gaat namelijk een behoorlijke twist aan mijn leven geven. De naam was dus bekend: TWIST! Na 1 uur en drie kwartier rijden kwamen we aan bij Thineke, Twist en Frija ( goed geschreven????) zaten al keurig op ons te wachten in de kamer.

Treffer onze Lhasa apso was mee zijn vriendinnetje op halen. Trixje kwam gelijk op mij af, ging voor me zetten, likte mijn hele gezicht af en ging toen op onderzoek uit naar Treffer. Gelukkig klikte dit ook gelijk. Wow dit heeft echt zo moeten zijn. Na 1.5 uur kletsen en koffie was het tijd om haar mee te nemen! Spannend! In de auto , in de bench. Vanaf nu was ze onze Twist! Twist besloot maar even te laten horen dat ze echt achterin de auto zat. Dit hebben we gelijk genegeerd, en zo heeft ze heel relaxt de weg naar huis in de auto achterin gezeten. Thuis liep ze continue achter mij aan en onderzocht haar nieuwe huisje even goed. Mijn ouders, peetoom en Peettante kwamen allemaal kijken, terwijl Twist op haar nieuwe kussen met een bot ging liggen. Ze leek heel tevreden.

De nacht ook goed doorgekomen in de bench naast mijn hoofdeinde van het bed. De eerste dagen waren natuurlijk allemaal erg spannend voor haar, maar ze paste zich snel aan! Zaterdag was dan de o zo spannende dag voor ons op naar de stichting in Zeeland voor een gedragstest met Twist. Twist zit ondertussen al aan een tuigje en een honden gordel achterin de auto waar ze heerlijk gaat liggen. Weer een heel hond pakket mee, want we moeten wel 3 uur rijden voor we er zijn. Onderweg maar 1 keer gestopt om even de honden eruit te laten en wat te drinken. Wat hebben ze zich samen goed gedragen! Hoe dichter we bij Zeeland kwamen hoe zenuwachtiger in werd! Straks pakt de test verkeerd uit, en moeten we haar naar Thineke terug brengen, vreselijk! Hoe goed Thineke ook voor haar is hoor, we wilden dit meisje nu al niet meer missen.

De test bestond uit o.a de volgende onderdelen:

Hoe reageert ze op een nieuwe omgeving, onbekende personen, op andere honden, op verkeer en hoe goed werkt haar neus! Wil ze werken, apporteren van speelgoed etc. Deze test heeft ze glansrijk doorstaan!!! Wow , we mogen beginnen aan de opleiding!!!

Groetjes Anke

Twist

Categorie: Dagboek Twist